تماس با ما   |  پیوندها   |  درباره ما   |  RSS   |  جستجوی پیشرفته  
  صفحه اول     ارسال خبر به اندیشه ها     خبرنامه پیامکی  
یکشنبه، 30 تیر 1398 - 17:10   
 
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها
 
   جنبش تشکیل حزب یا عضویت در احزاب  
  نحوه مشارکت احزاب سیاسی در انتخابات کشور‌های مختلف
  نقش محوری احزاب مردمی پیش شرط انتخابات موثر و هدفمند است
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها: دموکراسی بعنوان بستر ظهور و شکل گیری و نهادینه شدن احزاب سیاسی مطرح می‌گردد و از سوی دیگر حزب سیاسی پله صعود موفقیت آمیز روند توسعه سیاسی که مشارکت سیاسی شهروندان از شاخص های مهم آن است را فراهم می‌کند.
  حزبی شدن انتخابات نمایندگان را نسبت به عملکردشان پاسخگو می کند
  نظام انتخاباتی حزبی؛مزیت‌ها و هزینه‌ها
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها: افراد خریدنی‌اند، اما احزاب خریدنی نیستند مردم بر اساس اینکه چه کسی توانسته افراد را قانع کند رأی می‌دهند اقناع کردن مردم می‌تواند از طریق پول، غذا، رشوه، دروغ یا فریب باشد
  پذیرش جایگاه احزاب به میزان توسعه یافتگی جامعه مربوط می‌شود
 
   آخرین مطالب  
  زنگنه: روش‌های فعلی فروش نفت تایید شد
  ضرورت اصلاح قانون اساسی برای چابک‌سازی قوه قضاییه
  راه نجات تهران از بحران‌ها
  پاسخ نظامی در جنوب، قدرت دیپلماسی در غرب
  شهرکُشی؛ جنایتی که عادی شده است
  نکته‌ای که باید آن را دلیل قهرمانی‌های اخیر پرسپولیس دانست
  آل‌هاشم به ائمه جمعه: انتقاد از مسئولان با داد کشیدن تفاوت دارد
  پایدارترین "سامانه دفاع موشکی جهان" چیست؟ + مشخصات و تصاویر
  هزینه سنگین برخی مصوبات مجلس عوام ایران بر دوش دولت/ روند ورشکستگی صندوق های بازنشستگی
  نحوه مشارکت احزاب سیاسی در انتخابات کشور‌های مختلف
  چرا در ایران احزاب بزرگ بوجود نیامده اند؟
  عضو مجمع تشخیص مصلحت: جنگ با آمریکا جنگی بلندمدت است
  سهمیه‌بندی کالاها به نفع سفره خانوارهاست؟
  جنگ‌جویان صحرا، چگونه فاتح سرزمین فراعنه شدند؟
  رقابت شورایاری‌ها بین مغازه‌داران، مشاوران املاک و زنان خانه‌دار
  روحانی: باید ظرف چند سال برای کارمندان واحد مسکونی ایجاد کنیم
  میرلوحی به شورای نگهبان: آب پاکی را روی دست اصلاح‌طلبان ریختید؟
  نامه ۱۵۰ نماینده مجلس به رهبر انقلاب برای بازنگری در قانون اساسی
  احمدی‌نژاد در مصاحبه با نیویورک تایمز: ایران باید مستقیم با ترامپ وارد گفتگو شود/ ترامپ مرد عمل است/ 3 نامه برای او نوشتم
  خلیج‌فارس زیر ذره‌بین سپاه پاسداران /توقیف ۲ نفتکش طی دو روز
ادامه آخرین مطالب
- اندازه متن: + -  کد خبر: 92103صفحه نخست » آخرین اخبارشنبه، 15 تیر 1398 - 14:43
سازمان های غیردولتی چگونه تامین مالی می کنند
  
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها:


نویسنده: مریم حسین خواه
 

 
 

    اگر از اعضای سازمان های غیردولتی بخواهید مهم ترین موانع پیش رویشان را نام ببرند، بسیاری از آن ها کمبود منابع مالی را جزو اولین و مهم ترین موانع شان عنوان می کنند.
    
    سازمان های غیردولتی، غیرانتفاعی هستند و برای اعضایشان منفعت مالی ندارند. اما با این وجود پول و چگونگی تامین هزینه ها نقش انکارناپذیری در پیشرفت فعالیت این سازمان ها دارند.
    
    تجهیز منابع چیست؟
    
    سازمان های غیردولتی برای آن که بتوانند منابع سازمانی شان را برای پروژه ها و طرح هایی که دارند تامین کنند باید از روشی به نام تجهیز منابع استفاده کنند. بسیاری از طرح های سازمان های غیردولتی به علت آشنا نبودن با روش های تامین و تجهیز منابع با شکست مواجه شده اند و این مساله حتی پایداری سازمان های غیردولتی را با مشکل مواجه کرده است.
    
    در ایران اغلب سازمان های غیردولتی (حتی سازمان های غیردولتی مدرن) از روش های صحیح و کارآمد تجهیز منابع اطلاعی ندارند و هنوز برای تامین هزینه فعالیت شان از راهکارهای سنتی استفاده می کنند. این در حالی است که اکنون تجهیز منابع برای سازمان های غیردولتی تخصصی است که در سازمان های بین المللی به آن بسیار توجه می شود و حتی در چند دانشگاه معتبر دنیا تدریس می شود.
    
    منابع مالی سازمان های غیردولتی چطور تامین می شود؟
    
    در کـشـورهـای در حـال تـوسعـه، «کمک های بنیادهای بین المللی و بنیادهای داخـلــی»، «کمـک هـای کشـورهـای توسعه یافته از طریق سفارتخانه ها و سـازمـان هـای عمران آن کشورها»، «کمک های سازمان ملل»، «کمک های دولــت»، «کمـک هـای شـرکـت هـای خصوصی و شرکت های بین المللی و چندملیتی» و «کمک های مردمی» از جمله منابع مالی سازمان های غیردولتی هستند.
    
    کمک های بین المللی
    
    در ایران اما این الگو تا اندازه ای متفاوت است، با وجود عمومیت داشتن کمک بـنیـادهای بین المللی به سازمان های غیردولتی در نقاط مختلف جهان، این کمک ها در ایران هنوز با سوءظن و بدبینی همراه است و آیین نامه های مربوط به فعالیت سازمان های غیردولتی همواره بیش ترین سخت گیری را در این حوزه اعمال کرده اند.
    
    فـارغ از نگـاه قـانـون، بسیـاری از سـازمـان هـای غیـردولتـی - بـه ویـژه سازمان های غیردولتی شهرستانی - هنوز از روش های ارتباط گیری با این بنیادهای بین المللی آگاهی ندارند و استفاده از منابع مالی بین المللی در انحصار تعداد محدودی از سازمان های غیردولتی قرار گرفته است.
    
    این در حالی است که به گفته «سوسن طهماسبی»، از فعالان جامعه مدنی، بنیادهای بین المللی و سازمان های عمران کشورهای توسعه یافته که قبلاً کمک هایشان به کشورهای در حال توسعه را از طریق سازمان ملل به این کشورها می رساندند، اکـنـون ایـن کمـک هـا را مستقیماً به سازمان های غیردولتی ارایه می کنند و استفاده نکردن از این کمک ها می تواند لطمه بزرگی به فعالیت های توسعه ای در ایران وارد کند.
    
    در رابطه با کمک های سازمان ملل نیز اوضاع تقریباً به همین منوال است. در تمام کشورهای جهان، سازمان ملل یک منبع مالی ارزشمند برای سازمان های غیردولتی به شمار می آید.
    
    در ایـران امـا، تعداد محدودی از سازمان های غیردولتی از این منبع ارزشمند اسـتفـاده مـی کنند. از یک سو اغلب سازمان های غیردولتی از ساز و کارهای همکاری با سازمان ملل اطلاعی ندارند و از سوی دیگر اطلاع رسانی در ارتباط با پروژه ها و برنامه های سازمان ملل ضعیف است و همه اعضای جامعه مدنی ایران در جریان این برنامه ها قرار ندارند.
    
    بـه گونه ای که براساس نیازسنجی آموزشی که موسسه کنشگران با توزیع 200 پرسشنامه و مصاحبه حضوری با مدیران 30 تشکل غیردولتی انجام داده است، تعداد کمی از تشکل ها از امکان ایجاد ارتباط با آژانس های بین المللی برای کمک به اجرای پروژه ها آگاه بودند و بسیاری از کمک های گرفته شده از آژانس ها نیز اغلب برای برنامه های کوتاه مدت بوده است. i
    
    کمک های دولتی
    
    کمک های دولتی یکی دیگر از راه های تامین منابع مالی سازمان های غیردولتی در سراسر دنیاست. اعضای سازمان های غیردولتی شهروندانی هستند که مالیات می دهند و دولت وظیفه دارد از فعالیت های داوطلبانه و خیرخواهانه آن ها حمایت کند.
    
    بـرخـی از این کمک ها به صورت کـمـک های بلاعوض برای تاسیس و راه اندازی است و برخی دیگر به صورت اجرای پروژه های مشترک بین دولت و سازمان های غیردولتی است. پروژه های مشترکی که در راستای اهداف سازمان های غیردولتی و واگذاری برخی مسوولیت ها و وظایف دولت به نهادهای مدنی به آن ها محول می شود و بخشی از منابع مالی سازمان های غیردولتی را تامین می کند.
    
    اما کمک های دولتی نیز در ایران مشکلات خاص خودش را دارد. برخی از سازمان های غیردولتی از بیم از دست دادن استقلال شان هیچ گونه رابطه مالی با دولت ندارند و برخی دیگر انتظار دارند بخش عمده هزینه هایشان - از مکان فعالیت انجمن گرفته تا هزینه های جاری - از سوی دولت تامین شود.
    
    عملکرد دستگاه های دولتی مرتبط با سازمان های غیردولتی در این واکنش ها بی تاثیر نبوده است. از طرفی کمک های بدون برنامه و عجولانه دستگاه های دولتی به سازمان های غیردولتی نوپا که هنوز در مراحل اولیه تاسیس بودند، آن ها را به نوعی جیره خوار دولت کرده و این شبهه را پیش آورده که سازمان های غیردولتی بدون کمک های دولت نمی توانند فعالیت کنند.
    
    از طرف دیگر روش های مداخله گرانه بـرخی دولتی ها در امور سازمان های غیردولتی و کمک مالی به شرط پذیرفتن و اجرای برنامه هایی که با رسالت سازمان های غیردولتی همخوانی ندارد، تعدادی از سازمان های غیردولتی را از هرگونه همکاری مشترک با دولت گریزان کرده است. این دسته از سازمان های غیردولتی ترجیح می دهند از منابع در دسترس و سهل الوصول دولـتـی چشم پوشی کنند و در عوض استقلال شان را حفظ کنند.
    
    سهراب رزاقی، استاد دانشگاه و مدیر موسسه کنشگران داوطلب، اما از منظری دیگر به ماجرا نگاه می کند. به اعتقاد او: «مهم نیست که یک سازمان از کدام منبع مالی تغذیه می کند مهم این است که آنان بتوانند در این مناسبات استقلال خود را حفظ کنند اگر سازمان های غیردولتی دارای استراتژی باشند می توانند از همه منابع موجود استفاده کنند و استقلالشان را حفظ کنند اما اگر فاقد استراتژی باشند خطری که وجود دارد این است که دنباله روی استراتژیک کمک دهندگان شوند.»
    
    البته نباید فراموش کرد که در بسیاری از مواقع این کمک های دولتی چنان که، مدیر یکی از سازمان های غیردولتی اشاره می کند، فقط به سازمان های غیردولتی تعلق می گیرد که با اهداف دولتی ها همخوانی داشته باشند.
    
    او می گوید: « سازمان های غیردولتی باید نگاه انتقادی به مسایل داشته باشند، اما اگر قرار باشد این نگاه را در فعالیت هایمان حفظ کنیم کمک های دولتی به ما تعلق نمی گیرد و حتی امکان استفاده از اماکن عمومی و سالن هایی که به برنامه های تشکل ها اختصاص دارد نیز از ما دریغ می شود.»
    
    به گفته این فعال اجتماعی دولت می خواهد سازمان های غیردولتی را به بازوی اجرایی اش تبدیل کند و اگر احساس کند خـواستـه ها و مطالبات سازمان های غیردولتی با اهداف او همخوانی ندارد، فوراً کمک هایش را قطع می کند.
    
    بخش خصوصی
    
    بخش خصوصی یکی دیگر از منابع مالی است که در برخی از جوامع بنا به مسوولیت اجتماعی اقدام به سرمایه گذاری اجتماعی کرده و به سازمان های غیردولتی کمک مالی می کند.
    
    در کشورهای توسعه یافته، موسسه های بازرگانی و شرکت های تجاری خود را ملزم به مشارکت در امور اجتماعی می دانند. برخی شرکت ها با راه اندازی انجمن های خیریه به این وظیفه شان عمل می کنند و برخی دیگر با کمک کردن به سازمان های غیردولتی. استفاده از تخفیف های مالیاتی نیز پاداشی است که دولت ها در قبال کمک به بخش غیردولتی، به بخش خصوصی می کنند.
    
    کمک های مالی بخش خصوصی به جامعه مدنی، علاوه بر این که می تواند در جهت توسعه کشور و عمل کردن به مسوولیت اجتماعی این شرکت ها باشد، می تواند گام موثری برای مستقل شدن سازمان های غیردولتی از دولت باشد و به ایجاد یک جامعه مدنی واقعی کمک کند. در ایران اما این نوع حمایت ها هنوز رواج نیافته است. نه بخش خصوصی به تاثیر این کمک ها واقف است و نه سازمان های غیردولتی در پی ارتباط گیری با این بخش هستند.
    
    کمک های محدود موجود نیز بیش تر از آن که براساس ساز و کار معینی باشد بـراسـاس روابـط و علایق خصوصی کمک دهندگان و کمک گیرندگان است.
    
    کمک های مردمی
    
    سنتی ترین روشی که انجمن های ایرانی برای تامین منابع مالی شان داشته اند، «کمک های مردمی» بوده است. اعضای انجمن های خیریه ایرانی که قدمتی طولانی دارند با اختصاص دادن بخشی از درآمد خود به فعالیت های انجمن و جمع آوری کمک های سایر افراد برنامه هایشان را پیش می برده اند. اکنون نیز بسیاری از انجمن های خیریه از همین روش استفاده می کنند. از انجمن های کوچک که در محافل خصوصی و مهمانی هایشان برای تهیه جهیزیه و کمک خرجی ایتام پول جمع می کنند گرفته، تا تشکل هایی مثل انجمن حمایت از کودکان سرطانی «محک» که با گذاشتن صندوق های اعانه در نقاط مختلف شهر (کـتـاب فروشی ها، مغازه ها، مدارس، شرکت ها و حتی خانه ها) بخش عمده ای از هزینه هایشان را تامین می کنند.
    
    این روش ها اما برای سازمان های غیردولتی مدرن کم تر جواب می دهد، چرا که برخلاف خیریه ها، اهداف سازمان های غیردولتی که به امور توسعه ای یا حوزه هایی همچون حقوق زنان، محیط زیست و اهداف توسعه هزاره می پردازند برای مردم ملموس نیست.
    
    با این وجود اما تجربه نشان داده هرگاه اهداف سازمان به صورت شفاف و روشن برای مردم توضیح داده شود، سازمان های غیردولتی نیز می توانند درست به اندازه انجمن های خیریه در جذب کمک های مردمی موفق باشند.
    
    راه اندازی کتابخانه صدیقه دولت آبادی از سوی مرکز فرهنگی زنان، یکی از این تجربه های موفق است. به گفته «طلعت تقی نیا»، عضو مرکز فرهنگی زنان، تمامی هزینه های این کتابخانه از محل کمک های مردمی تامین شده و حتی یک ریال از دولت، سازمان ملل و نهادهای بین المللی گرفته نشده است.
    
    این پروسه البته بیش تر از دو سال به طول انجامید، اما در نهایت همه مایحتاج کتابخانه از تک تک کتاب ها گرفته تا میز و صندلی و حتی مکان کتابخانه از محل کمک های مردمی تامین شد. از کمک های 500 تومانی گرفته تا کمک های چند میلیونی.
    
    تقی نیا بخشی از اعتماد مردم به این کـتـابخـانه را به خاطر شفافیت مالی اداره کنندگان آن می داند: «اسامی همه حمایت کنندگان مالی روی سقف کتابخانه چسبانده شده است و هر سال در سالگرد کتابخانه اسامی کمک کنندگان و مبالغ اهدایی شان منتشر می شود و در روی سایت مرکز هم قرار می گیرد.»
    
    او می گوید: «حتی مکان کتابخانه هم به این شیوه مشارکتی تامین شد و سند ملک به نام 20 نفری که برای خرید آن کمک مالی کرده بودند، زده شد.»
    
    داشتن ابتکار و خلاقیت نیز از جمله راهکارهایی است که می تواند کمک های مردم را به سمت سازمان های غیردولتی روانه کند. به عنوان مثال جبهه سبز ایران که یک سازمان غیردولتی فعال در حوزه محیط زیست است، هزینه های خود را از طریق فروش کالاهای تولیدی مثل: کلاه، تی شرت، کارت پستال های دست ساز و مدال، برپایی بازارهای سبز، برگزاری کنسرت موسیقی، برگزاری تئاتر به نفع جبهه سبز، جمع آوری کمک مالی از علاقه مندان، اجرای پروژه های پژوهشی و اجرای برنامه های آموزشی تامین می کند.
    
    فـروش کـالاهای تولیدی-تبلیغاتی سازمان های غیردولتی نیز یکی از روش های متداول در کشورهای دیگر است. روشی که هم به تامین منابع مالی کمک می کند و هم تبلیغی برای اهداف سازمان به شمار می آید. در ایران اما این شیوه ها هنوز فانتزی به شمار می آیند و تعداد کمی از سازمان های غیردولتی از آن استفاده می کنند.
    
    یک نمونه موفق این شیوه تی شرت هایی است که انجمن هستیا اندیش چندی پیش با چاپ آدرس سایت انجمن، تولید کرد. تی شرت هایی که البته هنوز تعدادی از آن به فروش نرفته است اما مسلماً می تواند ایده ای برای دیگر سازمان ها باشد. ایده ای که با یک تیر دو هدف را نشانه می رود.
    
    شیوه معمول دیگر در اداره سازمان های غیردولتی، حق عضویت اعضاست. شیوه ای که البته در همه سازمان های غیردولتی ایران رواج دارد اما مبلغ آن، آن قدر اندک است که در بیش تر موارد تنها بخش خیلی کوچکی از منابع مالی سازمان های غیردولتی را تامین می کند.
    
    بنابر نتایج نیازسنجی آموزشی موسسه کـنشگران در حال حاضر کمک های غیرمالی همچون در اختیار گذاشتن زمین و محل فعالیت از طریق لابی با دولت و یا همکاری خیرین. کمک تجار، بخش خصوصی و ایرانیان مقیم خارج از کشور از جـملـه راه های تامین منابع مالی در سازمان های غیردولتی است.
    
    این روش ها اما در اغلب موارد پاسخگوی نیازهای یک سازمان غیردولتی فعال، مستقل و پایدار نیست و فعالان نهادهای مدنی ایران همچنان با انواع و اقسام مشکلات مربوط به تامین و مدیریت منابع مالی دست و پنجه نرم می کنند. چرا که روش های تامین منابع مالی و مهم تر از آن مدیریت منابع مالی مهارتی است که باید در خلال کارگاه های آموزشی تئوری و عملی آموخته شود و همواره با بررسی شرایط موجود جامعه، ابتکارات و خلاقیت های جدیدی برای موفقیت آمیز بودن آن پی ریزی شود.
    
    کارشناسان این حوزه، توانمندسازی سازمان های غیردولتی در زمینه چگونگی تجهیز منابع مالی، تعیین برنامه های بلندمدت سازمان های غیردولتی، توانایی تعریف پروژه و ارایه آن به اهداکنندگان، مدیریت مالی شفاف و ارایه گزارش مالی سالانه، ارتباط گیری با اهداکنندگان و اطلاع از چگونگی اجرای پروژه های مشترک را به عنوان راهکارهای مفید برای تامین منابع مالی در سازمان های غیردولتی پیشنهاد می کنند. با این وجود اما هر سازمان غیردولتی باید با توجه به شیوه فعالیت خود و بررسی علایق مخاطبان و اهداکنندگانش روش هـای جـدیدی برای آن موضوع پیش بینی کند.
    
    


 روزنامه سرمایه، شماره 306 به تاریخ 6/8/85، صفحه 7 (جامعه مدنی)

   
  

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
پربحث ترین
 
  نحوه مشارکت احزاب سیاسی در انتخابات کشور‌های مختلف
  حزبی شدن انتخابات نمایندگان را نسبت به عملکردشان پاسخگو می کند
  نامه ۱۵۰ نماینده مجلس به رهبر انقلاب برای بازنگری در قانون اساسی
  ضرورت اصلاح قانون اساسی برای چابک‌سازی قوه قضاییه
  چرا در ایران احزاب بزرگ بوجود نیامده اند؟
  احمدی‌نژاد در مصاحبه با نیویورک تایمز: ایران باید مستقیم با ترامپ وارد گفتگو شود/ ترامپ مرد عمل است/ 3 نامه برای او نوشتم
  میرلوحی به شورای نگهبان: آب پاکی را روی دست اصلاح‌طلبان ریختید؟
  روحانی: باید ظرف چند سال برای کارمندان واحد مسکونی ایجاد کنیم
  رقابت شورایاری‌ها بین مغازه‌داران، مشاوران املاک و زنان خانه‌دار
  جنگ‌جویان صحرا، چگونه فاتح سرزمین فراعنه شدند؟
  سهمیه‌بندی کالاها به نفع سفره خانوارهاست؟
  عضو مجمع تشخیص مصلحت: جنگ با آمریکا جنگی بلندمدت است
  شهرکُشی؛ جنایتی که عادی شده است
  پاسخ نظامی در جنوب، قدرت دیپلماسی در غرب
  راه نجات تهران از بحران‌ها
 
   پایگاه های دیگر  
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما:09125391656 ::  پیوندها ::  نسخه موبایل:09124030118 ::  RSS ::  نسخه تلکس
© اندیشه ها1389
طراحی و اجرا: خبرافزار