تماس با ما   |  پیوندها   |  درباره ما   |  RSS   |  جستجوی پیشرفته  
  صفحه اول     ارسال خبر به اندیشه ها     خبرنامه پیامکی  
چهارشنبه، 29 خرداد 1398 - 18:57   
 
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها
 
   جنبش و‌بیداری عضویت در احزاب  
  تحلیل مهم و جامع حزب سیاسی و دموکراسی
  متن قانون اساسی مترقی، جذاب ، مردمی و ساختار قدرتمند حاکم بر آلمان ناشی از آن
  متن کامل قانون اساسی کره: ساختار حکومت طراحی شده بر پایه قانون اساسی
  موانع شکل گیری احزاب سیاسی در ایران پس از انقلاب
  انتخابات در نظام حزبی
 
   آخرین مطالب  
  ماجرای حمله به توله خرس 2 ساله در سوادکوه مازندران/ دستگیری یکی از ضاربان
  چرا زنگنه نفت را به هر کسی نمی‌دهد که بفروشد؟
  پای آقازاده‌ها و ژن خوب‌ها به ماجرای مجسمه‌ مشاهیر باز شده است
  اظهارات وزیر نفت درباره جاسوسی مشتریان نفتی
  روحانی: توقف برخی اقدامات در چارچوب برجام، حداقل اقدام تهران است
  ابهاماتی درباره مرگ علیرضا شیرمحمدعلی در گفت‌وگو با مادر و وکیل او
  بررسی جریان انحرافی انجمن حجتیه (قسمت سوم)
  قدرت شورای عالی امنیت ملی ایران و ترکیب اعضای آن
  قانون اساسی آلمان امسال هفتاد ساله می شود
  نفوذ حجتیه از هشدار گذشته است
  خیانت برخی پزشکان بخاطر پول بیشتر!
  انتخابات غیرحزبی، مجلس قبیله ای
  نخستین قانون اساسی ایران امضا شد
  نگاهی به نظام انتخاباتی چند کشور جهان
  برانکو: افتخار می‌کنم هدایت الاهلی عربستان را برعهده می‌گیرم
  تصاویر خاکسپاری امنیتی مرسی در قاهره
  شمارش معکوس برجامی ایران و واکنش‌های جهانی/ پرونده
  ارزان‌ترین عروسی‌ها در تهران چقدر هزینه دارد؟
  حضور پر از چالش سرخابی‌ها در قلمرو حریف
  شهاب‌الدین صدر به اصولگرایان: ائتلاف نکنید دوباره شکست خواهید خورد
ادامه آخرین مطالب
- اندازه متن: + -  کد خبر: 91874صفحه نخست » آخرین اخباردوشنبه، 20 خرداد 1398 - 19:07
کدام نظام انتخاباتی به عدالت نزدیکتر است؟
  
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها:

سعیده میرزایی

از حدود 800 تا 500 سال پیش‌از میلاد مسیح که برای نخستین بار در تاریخ شاهد برگزاری انتخابات بودیم تاکنون همواره موضوع انتخابات مورد توجه سیاستمداران، کارشناسان و صاحبنظران سیاسی، و مردم بوده است. البته در آن زمان در یونان باستان، انتخابات به صورت مشارکت مستقیم شهروندان در ارائه نظرات خود برگزار می‌شد اما همین امر موجب شد که سابقه حکومت‌های دموکراسی به همان دوران و بویژه در میانه قرن ششم پیش‌از میلاد بازگردد که برای نخستین بار چنین حکومتی در یونان باستان شکل گرفت.

از آن زمان شیوه‌های برگزاری انتخابات دچار تغییر و تحولات فراوانی شده است چراکه دموکراسی یا آنچه در کشور ما به عنوان مردم سالاری شناخته می‌شود مفهومی‌مدرن است که به مرور زمان از لحاظ مفهومی ‌و محتوایی تکمیل شده است و بین انتخابات و دموکراسی رابطه نزدیک و مستقیمی‌برقرار است.

به عبارت دیگر، هر چقدر در یک کشور، شاهد برگزاری انتخاباتهایی باشیم که از لحاظ کمی‌و کیفی‌– که البته تعاریف کمی‌و کیفی در کشورهای مختلف می‌تواند متفاوت باشد – تناسب بیشتری با اصول دموکراسی که مبتنی بر توجه به آرای مردم است باشد نظام انتخاباتی آن کشور، بیشتر با اصول دموکراسی سازگار است. به همین دلیل است که طی دهه‌های گذشته شاهد ایجاد نظامهای انتخاباتی مختلف و تکامل آنها بوده ایم تا صرفا کمیت انتخابات مورد توجه قرار نگیرد بلکه کیفیت انتخابات هم مورد توجه قرار داشته باشد.

نظام انتخاباتی، یکی از اجزای مهم هر انتخاباتی است که در هر کشور با توجه به ویژگیهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و تاریخی آن کشور تعیین می‌شود؛ ضمن اینکه بین نظام انتخاباتی و ساختار سیاسی آن کشور رابطه مستقیمی‌برقرار است. نظام انتخاباتی هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم، بر دیگر بخش‌های یک نظام سیاسی و دیگر اجزای انتخابات تاثیرگذار است. به عنوان نمونه نظام احزاب سیاسی، تفکیک ایدئولوژی و عقاید سیاسی از یکدیگر، مشروعیت نظام سیاسی، اینکه نمایندگان منتخب تا چه میزان نمایندگی واقعی گروه‌ها،قشرها و طبقات مختلف اجتماعی را داشته باشند، و همچنین پاسخگویی نمایندگان مجلس و حکومت متاثر از نظام انتخاباتی هستند. نظام انتخاباتی تعاریف مختلفی هم دارد.

بر مبنای یکی از این تعاریف، نظام انتخاباتی دربردارنده قواعدی است که به موجب آن قواعد، آرای موجود در انتخابات به کرسی‌های نمایندگی تبدیل می‌شوند. همچنین نظام انتخاباتی، روش و شیوه‌ای است که در آن روش، به بهترین نحو ممکن گرایش‌های شهروندان رای دهنده را منعکس می‌کند. براساس تعریفی دیگر، نظام انتخاباتی نظامی‌است که آرای مردم را به مناصب و پست‌های سیاسی تبدیل می‌کند. اما بر اساس یک تعریف کلی، نظام انتخاباتی مجموعه ای از قوانین برای به نتیجه رساندن یک انتخابات است.

تحول نظام‌های انتخاباتی

انتخاب یک نظام انتخاباتی در یک کشور صرفا نتیجه تصمیم قانونگذاران نیست بلکه عوامل متعددی از جمله تحولات تاریخی و سیاسی در طول زمان و ویژگی‌های مختلف آن تحولات، منتهی به شکل گیری یک نظام انتخاباتی در یک کشور می‌شود. طبیعی است که برگزاری انتخاباتی که صد در صد واجدان شرایط در آن شرکت کنند و صد در صد شرکت کنندگان هم رای یکسانی به صندوق‌ها بریزند شاید از لحاظ کمی، یک انتخابات پرشور و پرشمار باشد اما نمی‌تواند کیفیت یک انتخابات مناسب را داشته باشد و نمادی از رای و نظر مردم باشد چرا که عموما انسانها شبیه به هم و با اخلاق و روحیات و نظرات یکسان آفریده نشده اند.

برگزاری انتخابات در عراق در اواخر دوره حکومت صدام حسین مصداق بارز این ادعاست که کمیت یک انتخابات نمی‌تواند تعیین‌کننده باشد؛ انتخاباتی که صد در صد شرکت کنندگان در آن به صدام رای دادند اما مدتی بعد پس از سرنگونی دیکتاتور عراق، شادی سراسر عراق را فراگرفت؛ گویی افرادی که به صدام رای داده بودند از کشور دیگری آمده بودند! البته اینگونه انتخابات باز هم در نقاط مختلف جهان – هر چند محدود – برگزار می‌شود کمااینکه در اوایل سال 2014 میلادی شاهد برگزاری چنین انتخاباتی در کره شمالی بودیم که در این انتخابات هم صد در صد واجدان شرایط در انتخابات شرکت کردند و همگی به دیکتاتور کره رای دادند.

اما این تنها اشکال انتخابات نیست. محلی شدن انتخابات، ایجاد تناسب بین احزاب و کاندیداها با مردم، ضرورت تشکیل مجالس یا دولت‌هایی با پشتوانه مردمی‌بالاتر و مسایلی از این دست را می‌توان از جمله اشکالات نظامهای انتخاباتی توصیف کنیم که تحول در نظام‌های انتخاباتی در جهان را ضروری کرده است. این مشکلات البته از گذشته‌های دور وجود داشته است به طوری که ابتدا دیدگاه‌های آرمان گرایانه که مبتنی بر حکومت اکثریت بود توسط دیدگاه واقع گرایانه که حکومت‌ها را از دیکتاتوری اکثریت بر حذر می‌داشت مورد نقد قرار گرفت.

در دوران جدید نیز کشورهای مختلف – البته کشورهای برخوردار از نظامهای دموکراتیک - در پی تحول در نظام‌های انتخاباتی خود به منظور ارتقا سطح دموکراسی مبتنی بر رای مردم بوده‌اند و حتی این امر در کشور ما نیز مورد توجه قرار گرفته است به طوری که مقام معظم رهبری نیز در مقطعی بر احتمال ایجاد هرگونه تغییری در نظام انتخاباتی کشور و از جمله تغییر آن به یک نظام انتخاباتی پارلمانی تاکید کرده‌اند. بر اساس یک نوع تقسیم‌بندی، نظام‌های انتخاباتی از بعد شمارش آرا یا فرمول انتخاباتی به دو نوع تقسیم می‌شوند؛ نظام انتخاباتی اکثریتی و نظام انتخاباتی تناسبی. در این نوشتار به بررسی شاخص‌های این دو نوع نظام انتخاباتی می‌پردازیم.

نظام انتخاباتی اکثریتی

ساده ترین نظام انتخاباتی، نظام انتخاباتی اکثریتی است. در این نظام انتخاباتی، تمام کاندیداها – چه در انتخابات مجلس و چه در انتخابات ریاست‌جمهوری – به رقابت با یکدیگر می‌پردازند و با توجه به تعداد کرسی‌های انتخاباتی، فرد یا افرادی که دارای بیشترین رای باشند به عنوان فرد یا افراد پیروز انتخاب می‌شوند. به عنوان نمونه اگر کاندیداها برای یک کرسی پارلمان به رقابت با هم بپردازند، فردی که بیشترین آرا را کسب کرده باشد پیروز خواهد بود و سایر کاندیداها شکست خورده محسوب می‌شوند و در این بین تفاوتی بین نفر دوم و نفر آخر وجود ندارد. در این نظام انتخاباتی رای اکثریت ملاک ارزیابی و عمل قرار می‌گیرد و رای اقلیت بی‌اثر است. البته شاخص‌هایی نیز برای تشخیص نظام انتخاباتی اکثریتی وجود دارد. این نظام انتخاباتی دو نوع شناخته شده دارد:

الف) نظام انتخاباتی اکثریت مطلق: این نظام انتخاباتی که به آن نظام انتخاباتی دو مرحله‌ای هم می‌گویند بدین معناست که فردی که انتخاب می‌شود باید حتما نصف به علاوه یک رای را داشته باشد. در این نوع انتخابات اگر فردی نتواند در دور اول، اکثریت مطلق آرا را به خود اختصاص دهد انتخابات به دور دوم کشیده می‌شود و در این مرحله دیگر نیازی به اکثریت مطلق نیست بلکه اکثریت نسبی ملاک قرار می‌گیرد و هر فردی که بیشترین رای را کسب کند، حتی اگر به نصف آرا نرسد پیروز انتخابات خواهد شد.

کسب نصف به علاوه یک در شیوه اکثریت مطلق برای کاندیداهای پیروز، مهمترین مزیت این شیوه انتخاباتی است چراکه موجب افزایش مشروعیت کاندیدای پیروز می‌شود اما عیب مهم نظام انتخاباتی اکثریت مطلق این است که اگر در دور اول فردی حایز نصف به علاوه یک رای نشود انتخابات به دور دوم کشیده می‌شود و آنگاه فردی با هر میزان رای می‌تواند پیروز شود. چنین مساله ای در انتخابات مجلس شورای اسلامی‌در کشورمان در دوره‌های اخیر در برخی حوزه‌های انتخابیه رخ داد و کاندیداهایی که در برخی حوزه‌ها در دور دوم به مجلس راه یافتند بعضا تعداد آرای پایینی کسب کرده بودند. عیب دیگر نظام انتخاباتی اکثریت مطلق این است که احزاب قوی بیش از احزاب ضعیف قدرت مانور دارند و می‌توانند با بهره‌گیری از پتانسیل‌های مادی و پشتوانه‌هایی که دارند احزاب کوچک را از دور خارج کنند. نظام انتخاباتی ایران برای انتخابات ریاست‌جمهوری و انتخابات مجلس شورای اسلامی، نظام اکثریت مطلق یا دو مرحله ای است که مصداق بارز آن را در انتخابات ریاست‌جمهوری سال 1384 شاهد بودیم که دو کاندیدایی که در دور اول بیشترین آرای مردم را کسب کرده بودند اما به نصف به علاوه یک رای نرسیده بودند (اکبر‌هاشمی‌رفسنجانی و محمود احمدی‌نژاد) به دور دوم رسیدند و انتخابات مرحله دوم با حضور این دو برگزار شد. کشور فرانسه نیز برای انتخابات مجلس ملی از این روش استفاده می‌کند. البته کاندیداهایی که در دور اول کمتر از 5/12 درصد آرا را کسب کرده باشند نمی‌توانند به مرحله دوم راه یابند. این نوع نظام انتخاباتی برای انتخابات مجلس بیش‌از بیست کشور دیگر جهان از جمله تعدادی از کشورهای آفریقایی که متاثر از کشور فرانسه یا مستعمره آن بوده‌اند مانند آفریقای مرکزی، کنگو، گابون، موریتانی، مالی، توگو، مصر، جزایر قمر و کشورهایی همچون‌هاییتی و ویتنام و کشورهای استقلال یافته از شوروی سابق مانند بلاروس، قرقیزستان، ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، گرجستان و قزاقستان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ب) نظام انتخاباتی اکثریت نسبی: در این نظام انتخاباتی که به نام نظام انتخاباتی یک مرحله ای هم شناخته می‌شود فردی که بیشترین آرا را به دست آورد صرفنظر از اینکه چه درصدی از آرا را کسب کرده باشد به عنوان برنده انتخابات معرفی می‌شود. عیب این نظام انتخاباتی نیز کاهش میزان مشروعیت برخی کاندیداهای پیروز است که علیرغم کسب درصد پایینی از آرای مردم، به عنوان پیروز انتخابات معرفی می‌شوند.

نظام انتخاباتی اکثریت نسبی یا یک مرحه ای در حدود 50 کشور جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد به عنوان مثال در کشورهای آنگلوساکسون مانند بریتانیا (برای انتخابات مجلس عوام و پارلمان اروپا به موجب قانون مصوب 16 فوریه 1978)، ایالات متحده آمریکا برای انتخابات مجلس سنا و اغلب ایالات شمالی آمریکا برای کل انتخابات، تعدادی از کشورهای حوزه کارائیب در آمریکای لاتین، همچنین کشورهای کانادا، استرالیا، نیوزیلند، ژاپن، هند، میانمار، مالزی، نپال و حدود 15 کشور قاره آفریقا که پیش از این مستعمره بریتانیا بوده اند. این نظام انتخاباتی در ایران نیز برای انتخابات مجلس خبرگان و انتخابات شوراهای اسلامی‌شهر و روستا مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نظام انتخاباتی تناسبی

نظام انتخاباتی تناسبی بدین معناست که هر حزب و گروهی با توجه به تعداد آرایی که کسب می‌کند می‌تواند به همان نسبت کرسی‌های پارلمان را از آن خود کند. سیستم انتخاباتی در نظام انتخاباتی تناسبی به دو صورت تعریف می‌شود. نخست با توجه به حوزه‌های مختلف در کشور که به صورت چند نمایندگی است؛ به نحوی که آرا در هر حوزه محاسبه می‌گردد. دوم با توجه به کل کشور؛ به نحوی که آرا در کل کشور محاسبه می‌گردد.

در حقیقت در این سامانه هر حزب با توجه به آن میزان از آرایی که به خود اختصاص داده، به همان نسبت نیز تعداد نمایندگان خود را به پارلمان می‌فرستد. اصل در نظام انتخاباتی تناسبی این است که به هر حزب و گروه سیاسی حاضر در انتخابات به تناسب آرایی که به دست آورده کرسی‌هایی داده شود،البته به شرط اینکه حداقل آرای لازم را کسب کرده باشد.

در چنین نظامی‌، حوزه‌های انتخاباتی باید به اندازه کافی وسیع و پرجمعیت باشد تا در هر حوزه لااقل 4 تا 5نفر برای انتخاب شدن لازم باشد. با توجه به مشکلات نظام اکثریتی، بسیاری از کشورها به انتخابات به شیوه تناسبی روی آوردند. در این نظام برخلاف نظام اکثریتی‌، هر حزب یا جناحی می‌تواند در عین مغلوب شدن در صحنه انتخابات، صاحب کرسی نمایندگی شود. در این نظام باید کرسی‌ها را بین نامزدها تقسیم کرد. تقسیم کرسی‌ها میان احزاب، گاه به شیوه‌های بسیار پیچیده‌ای صورت می‌پذیرد. تقسیم کرسی‌ها در دو سطح مختلف انجام می‌شود.

از یک سو باید تعداد کرسی‌های هر فهرست را تعیین کرد و از سوی دیگر به تقسیم کرسی‌های هر فهرست پرداخت. هدف این سامانه برقراری عدالت در امر نمایندگی و نمایاندن دقیق گرایش‌های سیاسی در کشور است. همه احزاب حتی احزاب در اقلیت باید به نسبت آرایشان دارای نماینده باشند. چنین انتخاباتی لزوما و منحصرا بر پایه نظام انتخاباتی فهرستی یک مرحله ای صورت می‌گیرد که امکان تقسیم کرسی‌ها میان نامزدهای اکثریت و اقلیت را می‌دهد. معمولا عملیات انتخاباتی در چارچوب یک حوزه وسیع انتخاباتی که ممکن است سراسر کشور را در بربگیرد انجام می‌شود. در نظام انتخاباتی تناسبی بر خلاف نظام انتخاباتی اکثریتی، فهرستی که بیشترین آرای مردم را کسب کند صاحب همه کرسی‌ها نمی‌شود بلکه فهرست‌های دیگر نیز در صورت احراز حدنصاب لازم برای حضور در شمارش آرا دارای کرسی می‌شوند. تنها، حزبی که بیشترین رای را آورده دارای کرسی بیشتری می‌شود.

در این روش، شمارش آرا کمی‌پیچیده است و اغلب مستلزم این است که در دو مرحله به این کار مبادرت شود. در مرحله نخست باید دید تقسیم کرسی‌های هر حوزه برای فهرست‌های مختلف بر پایه چه ضابطه ای باید صورت گیرد تا حقی از حزبی ضایع نشود و در مرحله دوم باید تکلیف آرای باقیمانده هر فهرست و کرسی یا کرسی‌های خالی را معین کرد. برای این که حزب یا فهرستی بتواند در تقسیم‌بندی کرسی‌ها در انتخابات تناسبی سهمی‌داشته باشد، لازم است درصد مشخصی از آرا را کسب کند.

این درصد در کشورهای مختلف، متفاوت است. به عنوان نمونه، در کشور دانمارک 2 درصد، فرانسه 5 درصد، یونان 3 درصد و در سریلانکا 12 درصد آرا به عنوان پیش شرط شرکت در تقسیم‌بندی کرسی‌ها لحاظ شده‌اند. بنابراین در کشوری چون دانمارک، احزابی با کمتر از 2 درصد آرا هیچ کرسی نمایندگی در مجلس نخواهند داشت. به عبارت دیگر، احزابی که آرایی کمتر از سقف تعیین شده داشته باشند، بازنده کامل انتخابات هستند و حضوری در مجلس نمایندگی نخواهند داشت.

اکثر کشورهای اروپایی برای انتخابات پارلمانی خود طی دهه‌های اخیر به نظام انتخاباتی تناسبی روی آوردند چراکه احزاب در این کشورها فعالتر هستند و هر چه قدر احزاب در کشوری حضور گسترده‌تری داشته باشند، امکان برگزاری انتخابات تناسبی در آن بیشتر خواهد بود. کشورهای مختلفی همچون ایتالیا، سوئد، سوئیس، یونان، بلغارستان، لهستان، فنلاند، دانمارک، بلژیک، ترکیه، هلند و... در اروپا و کشورهایی همچون آرژانتین، الجزایر، اندونزی، بولیوی، برزیل و... از نظام انتخاباتی تناسبی استفاده می‌کنند.

تفاوت‌های نظام‌های انتخاباتی اکثریتی و تناسبی

در سطور فوق در تشریح نظامهای مختلف انتخاباتی، ویژگی‌های دو نظام انتخاباتی اکثریتی و تناسبی تشریح شد که طبیعتا در بین این ویژگیها تفاوتها نیز تا حدی آشکار شده است. اما اگر بخواهیم این تفاوتها را دسته بندی کنیم و به مقایسه دقیق این دو نوع نظام انتخاباتی بپردازیم می‌توانیم به موارد ذیل اشاره کنیم:1- در نظام انتخاباتی تناسبی، انتخابات، بین احزاب و گروه‌های اجتماعی است نه بین افراد و به همین دلیل حامیان تفکر حزبی در انتخابات، بیش از نظام انتخاباتی اکثریتی، طرفدار نظام انتخاباتی تناسبی هستند.

انتخابات تناسبی عدم توازن میان آرا و کرسی‌ها و نابرابری‌ها در نمایندگی مردم را تقریبا از بین می‌برد و به عدالت انتخاباتی نزدیکتر است. زیرا نسبت به انتخابات اکثریتی، انتخابات تناسبی نمایانگر بهتر افکار عمومی‌و گرایشهای سیاسی مختلف کشور است. این درحالیست که انتخابات اکثریتی، رقابت را بین افراد معنا می‌دهد و چهره‌های شاخص در آن بیشتر از گروهها و احزاب نقش دارند.

2- در انتخابات تناسبی به دلیل نبود رقابت در مرحله دوم، تضمینی برای صداقت در انتخابات وجود دارد زیرا دیگر چانه زنیهای انتخاباتی و کناره گیری به نفع دیگری در مرحله دوم انتخابات که در نظام انتخاباتی اکثریتی دیده می‌شود در نظام انتخاباتی تناسبی وجود ندارد.

3- انتخابات تناسبی موجب تشویق به فعالیت احزاب می‌شود در حالیکه نظام انتخاباتی اکثریتی، فعالیتهای فردی را تشویق می‌کند.

4- در نظام انتخاباتی اکثریتی پیش از برگزاری انتخابات شاهد ایجاد ائتلافهای مقطعی بین احزاب و گروههای مختلف هستیم درحالیکه در نظام انتخاباتی تناسبی، احزاب مختلف به رقابت با هم می‌پردازند و از آنجا که ائتلاف‌های انتخاباتی معنا ندارد، احزابی که از لحاظ تفکر شباهت بیشتری به هم دارند گاه بیشتر به مخالفت با هم می‌پردازند تا آرای بیشتری کسب کنند.

5- نظام انتخاباتی تناسبی، وابستگی کاندیداها و در مرحله پس از انتخابات وابستگی نمایندگان را به احزاب افزایش می‌دهد در حالی‌که در نظام انتخاباتی اکثریتی، کاندیداها و نمایندگان بیشتر به مردم وابسته هستند.

6- با توجه به حضور احزاب مختلف در پارلمان‌های برآمده از نظام انتخاباتی تناسبی و ضرورت تشکیل دولت‌های ائتلافی برآمده از احزاب مختلف، ائتلاف‌های مقطعی ایجاد می‌شود که همین امر موجب می‌شود دولت‌های ائتلافی چندان پایدار نباشند و امکان از هم پاشیدن آنها زیاد است.

7- نظام انتخاباتی تناسبی از ایجاد استبداد اکثریت جلوگیری به عمل می‌آید چراکه اقلیت‌ها فرصت تاثیرگذاری در انتخابات را خواهند داشت و این نظام انتخاباتی به انتخاب واقعی مردم نزدیکتر است در حالی که در انتخابات اکثریتی گروه‌های اقلیت در پروسه انتخابات حذف می‌شوند. به عبارت دیگر، آرای شکست خورده در انتخابات تناسبی دارای ارزش و در انتخابات اکثریتی فاقد ارزش هستند.

8- در نظام انتخاباتی تناسبی هیچ فردی به صورت مستقل امکان کاندیداتوری و انتخاب شدن توسط مردم را ندارد و این امر وابستگی افراد به احزاب و گروه‌ها را افزایش می‌دهد در حالی که در نظام انتخاباتی اکثریتی هر فردی می‌تواند بدون وابستگی به احزاب و بصورت شخصی کاندیدا شود؛ضمن اینکه نظام انتخاباتی تناسبی، گروه‌گرایی را در جامعه ترویج می‌دهد. بنابراین مشاهده می‌شود که نظام‌های انتخاباتی اکثریتی و تناسبی، هر یک دارای معایب و مزایایی هستند و اگرچه نظام انتخاباتی تناسبی، پیشروتر از نظام انتخاباتی اکثریتی است اما این نظام انتخاباتی هم بی‌اشکال نیست.

تلفیقی از دو نظام انتخاباتی اکثریتی و تناسبی

با عنایت به معایبی که در هر دو نظام انتخاباتی وجود دارد برخی کشورها به سمت تلفیق این دو نظام انتخاباتی پیش رفته اند بدین صورت که تعدادی از کاندیداها از طریق رای مستقیم مردم (نظام اکثریتی) و تعدادی دیگر از طریق رای مردم به احزاب (نظام تناسبی) انتخاب شوند.

نظام انتخاباتی تلفیقی تلاشی است برای جمع کردن بین مزایای دو نظام پیشین انتخاباتی یعنی بین اصل عدالت و رعایت حق گروهها و احزاب سیاسی مختلف از یک سو و امکان تشکیل اکثریت پارلمانی برای تاسیس دولت‌های پایدار از سوی دیگر. الگوی اصلی نظام انتخاباتی تلفیقی، کشور آلمان است که از سالیان پیش این شیوه انتخابات را برگزیده است. نظام تلفیقی آلمان از مشهورترین نظام‌های تلفیقی محسوب می‌شود.

در این کشور هر رای دهنده در ایام انتخابات دو رای مختلف می‌دهد. یک رای براساس نظام اکثریتی که به شیوه انگلستان محاسبه می‌شود و رای دیگر که براساس نظام تناسبی مورد محاسبه قرار می‌گیرد. در این کشور هر رای‌دهنده براساس نظام اکثریتی در حوزه‌های تک کرسی، یک نفر را به عنوان نماینده مجلس فدرال برمی‌گزیند. مجموع نمایندگان انتخاب شده از 331 حوزه، نیمی‌از کرسی‌های مجلس دولت فدرال را تشکیل می‌دهند. رای دوم افراد، به فهرست‌هایی است که از سوی احزاب در سطح «لاندر»ها در حوزه دولتهای محلی ارائه می‌شود. انتخاب نیمی‌دیگر از نمایندگان مجلس ملی از فهرست‌های پیروز در انتخابات، براساس اصل تناسبی صورت می‌گیرد.

بنابراین،آلمان به خوبی بین دو نظام اکثریتی و تناسبی تلفیق واقعی انجام داده است. از جمله کشورهایی که تجربه آلمان را مورد استفاده قرار می‌دهند، عبارتند از ایتالیا از سال 1993، ژاپن از سال 1994، کشورهایی چون آلبانی، روسیه، لهستان، لیتوانی و گرجستان. فرانسه این نظام را در سال‌های 1919تا 1924و سپس دوباره از سالهای 1951 تا 1956 در انتخابات مجلس به کار برد.

   
  

اخبار مرتبط:

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
پربحث ترین
 
 
   پایگاه های دیگر  
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما:09125391656 ::  پیوندها ::  نسخه موبایل:09124030118 ::  RSS ::  نسخه تلکس
© اندیشه ها1389
طراحی و اجرا: خبرافزار