سايت خبري تحليلي انديشه ها : در مورد حق كارگر و فوريت حياتيِ رسيدگي به معيشت بازنشستگان
شنبه، 20 اردیبهشت 1399 - 11:27 کد خبر:93872
غلامرضا بني اسدي: دولت چه دولتِ دوازدهم و چه سيزدهم كه از سال ديگر خواهد آمد هم بايد "حقِ كارگران" را با در نظر گرفتن اولويتِ عدالت و فوريتِ حياتيِ رسيدگي به معيشتِ بازنشستگان، در اول فهرست برنامه‌هاي خود قرار دهند. اين به عدالت و انصاف و خردِ مردم داري نزديكتر است. براي گشايش افق‌هاي تازه براي فردا‌هاي موفق نيز هم.. /انتخاب

سايت خبري تحليلي انديشه ها:

غلامرضا بني اسدي: "مجلس دهم در واپسين روز‌هاي حيات خود، سه شنبه هفته گذشته، طرحي را با امضاي ۸۰ نماينده، تحويل هيئت رئيسه داد كه قرار است بر اساس آن تامين اجتماعي از منابع موجود و در اختيار خود پروژه همسان‌سازي حقوق بازنشستگان را تامين و تا پايان برنامه ششم توسعه، عملياتي كند.

" اين لُبِ خبري بود كه رسانه‌ها در روز‌هاي گذشته بدان پرداختند. اين هم يعني همين مجلس دهم هم در واپسين روز‌هاي حياتِ خويش، صداي كارگران بازنشسته را شنيده و "مصائبِ مظاعفِ " بازنشستگانِ تامين اجتماعي را دريافته است. اين خود امتيازي است براي مجلس دهم و خدا كند در همين جلسات باقي مانده از عمر مجلس بدان بپردازند و اگر نشد، كرسي نشينانِ يازدهم با اولويت آن را به قانون تبديل كنند.

اين براي كارگرانِ شاغل كه مولد‌ترين قشر و نيوي پيشرات توسعه و توليد هستند هم اميد بخش است. آنان وقتي ببينند مسئولان براي فرداي شان برنامه ريزي بر اساس كرامندي و حرمت گذاري و انصاف و عدالت دارند، امروز، با همه توان كار مي‌كنند و جامعه از حاصل آن برخوردار مي‌شود. اما اگر خداي نكرده ببيند كه فرداي او را به فردا‌هاي دورتر حواله مي‌دهند و روزگارِ پيشكسوتانش از اين كه هشت شان در گروي "نُه" باشد هم فراتر رفته است و شش و پنج و چهار از اين سو و ده و يازده و دوازده از آن سو همچنان در گروي" نُه" است، انگيزه‌اي براي انجام كاري كه بايد، نخواهد داشت.

به گمانِ من حركت در مسير راهبردِ حياتيِ "جهش توليد" هم به اين اقتضا، امضا خواهد گذاشت كه كارگر بايد امروز و فرداي خود را روشن ببيند تا خود را هزينه توسعه توانمندي‌ها و رونقِ ساخت و جهش توليد كند. آن طور كه رضايي، نماينده مجلس توضيح مي‌دهد، اين طرح تعيين تكليف مي‌كند كه تأمين اجتماعي از "منابع موجود" بايد همسان سازي حقوق بازنشستگان را اجرايي كند.

نه اين كه منتظر بماند تا اين دولت و دولت‌هاي بعدي، بدهي خود را به اين سازمان بپردازند تا از آن محل براي همسان سازي اقدام كند. چيزي كه معلوم نيست كي اتفاق بيفتد و در زمانِ پرداختِ بدهي، آن رقم، چه قدرتِ خريدي داشته باشد. همين امروز به جرات مي‌توان گفت: براساس شرايط بازار، قدرت خريد طلبِ ۲۵۰ هزارميلياردي تامين اجتماعي از دولت، بيش از ۱۰ برابر فروكاسته شده است.

به آمار‌هاي كاغذي كاري نداريم. واقعيت قيمت‌ها را در كفِ بازار بايد ديد و بازار داوريي چنين دارد كه از "الآن" تا "الآن" از ارزش پولِ ملي يعني از ارزش همان ۲۵۰ هزارميليارد تومان، كاسته مي‌شود. اين نماينده مجلس معتقد است حتي اگر دولت بدهي خود را به تامين اجتماعي پرداخت هم نكند اين سازمان "بايد" حقوق بازنشستگان را از "منابعِ موجود" ترميم كند و مطالبات خود را كه از دولت وصول كرد، در بخش‌هاي ديگر هزينه كند. يعني كسي نبايد همسان‌سازي را به چشم "گروگان" براي باز پس گرفتن مطالبات نگاه كند بلكه با منابع فعلي بايد كار را شروع كرد و براي گرفتن مطالبات هم به جد اقدام كرد.

دولت چه دولتِ دوازدهم و چه سيزدهم كه از سال ديگر خواهد آمد هم بايد "حقِ كارگران" را با در نظر گرفتن اولويتِ عدالت و فوريتِ حياتيِ رسيدگي به معيشتِ بازنشستگان، در اول فهرست برنامه‌هاي خود قرار دهند. اين به عدالت و انصاف و خردِ مردم داري نزديكتر است. براي گشايش افق‌هاي تازه براي فردا‌هاي موفق نيز هم..